Gisteren zat ik in de trein en op een perron was een dame druk bezig met zwaaien. Met een blauwe vlag want daar moest een trein stoppen. Het was bijzonder opvallend en iedereen keek naar haar capriolen. Daar nog over nadenkend bedacht ik dat zo'n vlag de communicatie een stuk makkelijker maakt. Je weet direct waar je aan toe bent. Misschien moeten we de Formule 1 vlaggen ook gaan invoeren in het bedrijfsleven en in de onderlinge communicatie. Dus een rode vlag als je direct met je werk moet stoppen, een blauwe vlag als je te langzaam werkt, een geblokte vlag als je met pensioen gaat of je werk is beëindigd, een gele vlag als er gevaar dreigt (bijvoorbeeld overspannenheid of stress) en een groene vlag als je goed bezig bent en verder kunt met je werk. Het klinkt wellicht overdreven en toch zou het veel duidelijkheid geven. Geen schimmige communicatie meer, niet om de zaak heen draaien en zeggen/vlaggen waar het op staat. Want dat gebeurt vaak niet in relaties of werk. Doe dus voortaan of je verschillende kleuren vlaggen bij je hebt en dan kies je welke vlag je zou willen inzetten in je communicatie. Het geeft je focus in wat je wilt zeggen en maakt je communicatie duidelijk.
Relaties
Vorige week sprak ik iemand die een jaar geleden haar relatie had verbroken. En nu had ze inmiddels een nieuwe partner en daar was ze in het begin heel verliefd op. Echter, nu na een maand of 5 begon er iets te knagen. Deze partner deed namelijk dezelfde dingen als haar vorige. En ook nog eens dezelfde dingen waar ze juist bij haar vorige partner zo diep door werd geraakt. Alleen, nu zou ze het anders doen en dus was ze al een maand of drie heel hard bezig om haar partner 'te veranderen'. Ze gaf aan wat ze wilde dat hij anders deed, hoe het voor haar wel leuk was enzovoorts.
We kregen een leuk gesprek waarbij ik haar één van de wetmatigheden uit mijn in november verschijnende boek De Kracht van Angst, heb verteld. Wat ze in mijn ogen namelijk aan het doen is, is om van een abrikoos (haar partner) een sinaasappel proberen te maken. En dat heeft ze bij haar vorige partner ook al gedaan, helaas zonder gevolgen. Ik vertelde haar dat je de uitkomsten van je handelen, de vruchten van wat je doet niet kunt veranderen, als je zelf niet aan de wortels van de boom werkt, als je geen andere voeding geeft of dingen besluit anders te doen.
En we zijn op zoek gegaan naar dat wat haar zo raakte in de relatie en hoe zij dat zelf kan ombuigen. Zodat ze daarmee haar wortels gaat veranderen en daarmee uiteindelijk zelf andere uitkomsten in haar gedrag kan realiseren. We hebben dit de Wet van de Abrikoos genoemd: jij bent verantwoordelijk voor je gedrag en voor de uitkomsten van dat gedrag. En als je het anders wilt? Zorg dan dat je zelf anders doet in plaats van je energie in het willen veranderen van de ander te steken. Want dan krijg je keer op keer dezelfde uitdaging in een andere verpakking op je bord...
Onlangs was ik in de sportschool. Uiteraard om te sporten, te bewegen, mijn lichaam goed te verzorgen en mijn conditie op peil te houden. Niet dat daar iets mis mee is overigens, want tot mijn verbazing scoorde ik in de conditietest op het allerhoogste niveau. En ik was de maanden ervoor niet heel trouw geweest met sportschoolbezoek. Wat mij daar raakte was de sportinstructeur. We stonden een tijdje over coaching van sporters te praten en hoe belangrijk focus, positiviteit en geloof is in de sport, toen hij van het één op het andere moment vroeg: ,,Zeg Eddie, geloof jij in God?'' Om er direct aan toe te voegen: ,,Ik wel.'' Een bijzonder leuk gesprek was geboren. Want, ik moet zeggen dat ik deze vraag in deze setting niet had verwacht. En juist daardoor werd het zo'n leuk gesprek. Ik merkte dat ik vanuit mijn hart kon antwoorden op die vraag en ik vertelde dan ook dat ik geloof in het goddelijke in ieder mens en in groei van de mensheid door dat goddelijke, door de liefde en door die verbinding. En dat we zelf grote invloed op ons leven hebben als we zelf de verantwoordelijkheid nemen. ,,En als je dood gaat, waar ga je dan heen?'' vervolgde de instructeur. Ik moest lachen. Ik vertelde dat ik geloof dat het individu Eddie niet blijft bestaan, maar dat 'iets' van mij door gaat en dat je dat misschien wel 'ziel' kunt noemen. Het leuke was dat we het op een aantal vlakken niet eens waren, maar dat er zoveel respect voor elkaars mening was, dat het een bijzonder leuk gesprek werd. Een verrassing, een cadeautje op de vroege morgen. Ik merkte dat ik daarna met meer energie en plezier aan het sporten was. En dat ik als trainer en coach die verrassende vragen ook wil blijven stellen. Omdat het zo leuk is.
Volgende pagina
Gratis zelfvertrouwen e-book!
|
Wat zeggen anderen over Eddie?
"Eddie heeft mij geleerd niet meer de bevestiging bij een ander te zoeken, maar mezelf gelukkig te maken. Er is écht iets tussen mijn oren gebeurd."-Elaine IJssenagger Meer..
Gratis Online Training!
Online Training: Laten we Wel-Zijn!
