Honderdduizenden Nederlanders stonden de afgelopen dagen op het ijs. Ze brachten daar heel veel plezierige uurtjes door. Zelf was ik zondag op het ijs te vinden, om een flinke tocht te ondernemen. Want, ik ben ook nog lid van de Elfstedenvereniging én dit jaar ingeloot...
Kortom, met een zonnetje en een lekker windje, veel scheuren in het ijs en heel veel mede-Nederlanders, was het goed toeven. Iedereen knoopt een praatje aan, er is veel sfeer en niemand is beroerd om voor een ander opzij te gaan, even te helpen en alles te doen wat contact met anderen zo leuk maakt. Met mijn schaatsmaat kwamen we tot de conclusie: schaatsen en ijspret leidt tot een soort van algehele verliefdheid. Iedereen is blij, iedereen is mooi, iedereen is leuk en nog veel meer.
Een mooie conclusie die schaatsliefhebbers zullen herkennen. Als die algehele verliefdheid daadwerkelijk waar is, dan is de oplossing voor een betere samenleving simpel: we moeten Koning Winter weer overhalen om Nederland vaker aan te doen. Of, nog beter, als we dat gevoel van het schaatsen nou eens in de rest van onze bezigheden meenemen. Want als tijdens het schaatsen onder de muts, achter de sjaal of verscholen in een dikke jas een leuk mens schuil gaat, dan is dat morgen op het werk, in de file of tijdens andere gelegenheid nog steeds een leuk mens. Net als jij trouwens!
